Tuesday, May 5, 2015

நினைவுச் சுழல் - 3



முதல் பகுதியை படிக்க

வயதான நோயாளியாக இருந்தாலும் வெண்கல குரலில் அழைத்து என் நினைவுகளை சாயம் போகும் வானவில்லாய் ஆக்கினார். கூட்டம் கூட ஆரம்பித்தது. கட கட என்று நேரம் ஓட ஆரம்பித்தது. கண் மூடி திறப்பதற்குள் வயிற்று தீ சாப்பாட்டு நேரம் என்று பறை சாட்டியது... கூட்டம் ஓய்ந்தது. இனி ஐந்து மணி வரை நோயாளிகள் வருகை குறைவாகவே இருக்கும். பேருந்து நிலையம் அருகில் இருப்பதால், கடைக்குள் தூசு எளிதில் அண்டி விடும்.. தினமும் துடைத்து அடுக்கி வைத்தால், வாடிக்கையாளர்கள் முகம் சுளிக்காமல் திரும்பி வருவார்கள் என்பதால் மதிய நேரம் பெரும்பாலும் துடைப்பதில் சென்று விடும்.

"அண்ணே ..."

கடையில் உடன் வேலை செய்யும் பாலா அழைத்தான்.

"என்னப்பா என்று திரும்பி பார்த்தேன்..."

கவுண்டரில் ஒரு குடிகாரன் அலம்பல் செய்து கொண்டிருந்தான்.

நான் அவர்கள் அருகே சென்றேன்

"என்ன பிரச்சினை.?"

அண்ணே, நீங்களே நியாயத்தை சொல்லுங்க. டாக்டர் என் சம்சாரத்துக்கு இரும்பு சத்து மாத்திரை எழுதி கொடுத்ததா சொன்னார். ஆனா இவர் கொடுக்கிற மாத்திரை காந்தத்துல ஓட்ட மாட்டேங்குது. அப்புறம் எப்படி இரும்பு சத்து மாத்திரை என்று நான் நம்புறது...

குடிகாரன் கையில் காந்தத்துடன் அலம்பல் செய்து கொண்டிருந்தது சிரிப்பை வரவழைத்தாலும். இவனை விட்டால் இவன் கடை பெயரை கெடுத்து விடுவான் என்ற எண்ணமும் ஓடியது. காஞ்சிபுரம் பாபு அண்ணன் நினைவுகள் சுழல ஆரம்பித்தது.. சிரமப்பட்டு நிகழ் காலத்தில் இருந்தேன்...

எனக்குன்னு எங்கிருந்து தான் வருவானுங்கலோன்னு தெரியலைண்ணே என்றான் பாலா.

சார், இப்ப உங்களுக்கு காந்தத்துல ஓட்டுற மாத்திரை வேணுமா இல்லை டாக்டர் எழுதி கொடுத்த மாத்திரை வேணுமா?

காந்தத்துல ஓட்டுற மாத்திரை தாம்பா ஒரிஜினல் மாத்திரை.. அது தான் வேணும்..

பாலா, அண்ணனுக்கு அனோபர் மாத்திரை கொடுப்பா...

என்னை யாரும் ஏமாத்த முடியாது என்று கூறியபடி சென்றான் குடிகாரன், சந்தோஷத்துடன்..

அண்ணே மாத்திரை எப்படின்னே காந்தத்துல ஓட்டும்..

அந்த மாத்திரை கார்போனில் அயன் கொண்டது. அது மட்டும் காந்தத்துல ஓட்டும்.

இது எப்படின்னே உங்களுக்கு தெரியும்...

பாபு அண்ணன்னு ஒருத்தர் இருந்தார்...

நினைவலைகள் தாலாட்ட ஆரம்பித்தது...

தொடரும் 
நான்காவது பகுதியை படிக்க தொடரும் என்ற வார்த்தையை சுட்டவும் 

No comments:

Post a Comment