Tuesday, May 5, 2015

நினைவுச் சுழல் - 9


பரிமள ராஜன்.

என்னுடன் பள்ளி காலத்தில் இருந்து ஒன்றாக படித்தவன். நான் மேலாளர் ஆனவுடன் வேலை இல்லாமல் திரிந்து கொண்டு இருந்த அவனுக்கு புதுச்சேரியில் வேலை போட்டு கொடுத்தேன்.

மச்சி, எங்க இருக்க? 

காரைக்கால் போயிகிட்டு இருக்கேம்பா. இன்னியில் இருந்து மூணு நாளைக்கு அவுட் ஸ்டேஷன் வேலை. மறந்துட்டியா?

ஒவ்வொரு நாளும் எந்த நாளில் எங்கு வேலை செய்ய வேண்டும் என்று அந்த மாத தொடக்கத்திலேயே ரிபோர்ட் கொடுத்து விட வேண்டும். அந்த ரிப்போர்ட் படி தான் வேலை செய்ய வேண்டும். தவிர்க்க முடியாத காரணங்கள் என்றால் அதை மேலாளர் அனுமதியுடன் திருத்திக் கொள்ளலாமே தவிர. எடுத்தேன் கவிழ்த்தேன் என்று முருந்து விற்பனை பிரதிநிதிகளால் வேலை செய்ய முடியாது. வேலை முடிந்த வுடன் அன்றைய நாளில் எத்தனை மருத்துவர்கள் பார்க்கப் பட்டது என்றும் எத்தனை மருந்து கடைகள் பார்க்கப் பட்டது என்றும் ரிப்போர்ட் கொடுக்க வேண்டும்.

பல நேரங்களில் இதை 100 சதவிகிதம் ஒருவரால் செயல் படுத்த முடியாததால் பால்ஸ் ரிப்போர்டிங் என்று அழைக்கப் படும் பொய்யான தகவல்கள் கொடுக்க மருந்து விற்பனை பிரதிநிதிகள் பழகிக் கொள்வது உண்டு. ராஜன் இது வரைக்கும் அந்த செயல்களில் சிக்கிக் கொண்டதில்லை. இருந்தாலும் பழக்க தோஷம் கேட்டு விட்டேன்.

ஒன்னும் இல்லை மச்சி. இப்ப தான் வேலன் டிஸ்ட்ரிபியூட்டர்ஸ் போன பண்ணார். அவருக்கு வந்திருக்கும் ஸ்டாக்கில் பல மருந்துகள் குறையுதாம்.. என்ன ஏதுன்னு பாத்துட்டு போன் பண்றியா.

மச்சி அவர் பொய் சொல்ல மாட்டார்டா. குறையுதுன்னு அவர் சொன்னா குறையுதுன்னு தான் அர்த்தம். இதுக்கு எதுக்கு நான் போய் செக் பண்ணனும். நம்ம c&f தான் சொதப்பியிருப்பானுங்க.. 

அப்படி எல்லாம் சொன்னா கம்பெனியில நம்ப மாட்டானுங்க.. உன்மேல ஒரு கரும் புள்ளி விழுந்துடும். அதனால உடனே போய் பாரு. ஆமா சொல்லிட்டேன்.

டேய் நான் பாதி தூரம் போயிட்டேன். இப்ப திரும்பினா நான் வேகமா போனா கூட ஒரு மணி நேரம் ஆகும். திரும்பி காரைக்கால் போனேன்னா இன்னிக்கு வேலை செய்ய முடியாது தெரியுமில்ல.

அதெல்லாம் எனக்கு தெரியும். இன்னிக்கு லோக்கல்ல வேலை பாத்துக்க. நாளைக்கு காரைக்கால் போயிக்க இப்ப உடனே திரும்புற வழிய பாரு.

என்று சொல்லி விட்டு போனை அணைத்தேன்.

ஒரு அரை மணி நேரம் கழித்து அலைபேசி அழைத்தது.

அதுக்குள்ளே புதுச்சேரி வந்திட்டியா மச்சி 

சார். நான் கொள்ளிடம் இன்ஸ்பெக்டர் பேசுறேன். உங்க நம்பருக்கு தான் கடைசியா பேசியிருக்கார். அதான் கால் பண்ணினேன்.

என்ன சொல்றீங்க சார். ஏதாவது பிரச்சினையா?

உங்க கிட்ட பேசிட்டு வண்டியை சடார்னு திருப்பியிருக்கார். பின்னாடி வந்த லாரியை கவனிக்கலை.. ஹெல்மெட்டும் போடல.. ஸ்பாட்லேயே...

அதற்கு மேல் பேசியது எதுவும் என் மூளையில் பதியவே இல்லை...

சுவரில் சாய்ந்தபடி தரையில் அமர்ந்தேன்... எப்படி என் ராஜினாமா கடிதத்தை எழுதுவது என்று யோசிக்க ஆரம்பித்தேன்...

No comments:

Post a Comment